Nag-iisa ka lang ba? Naghahanap ka ba ng ibang makakasama? Bakit di ka sumali sa kada namin? Tambayan ng mga nagiisa sa kanilang buhay. Pero lahat dito may buhay! NAGIISANG KADA!
NAGIISANG-KADA IS NOW OPEN FOR NEW MEMBERS! :)
Medyo tumahimik ng ilang buwan ang kada na ‘to at balak kung buhayin para maging masaya. We’re on our way to 4th. At sana magtuloy-tuloy pa. Interesado ka ba? Gusto mo bang mapabilang diyan sa aming banner? Simple lang. Sundin ang mga sumusunod:
- Reblog this.
- TA ME. And tell me why you wanna join our Kada.
- Must be active.
- Kailangan malibog (Malaki ang chance kapag malibog ka. Haha!)
- You have to be noisy every time the group is online.
- Matapang at Madaldal.
- Must follow every activities.
- ALWAYS ON THE GO!
And for everyone who is really willing to join, please comply the following immediately:
- Post a MEME PICTURE of yourself with CAPTION.
- Put a short description about yourself.
- TAG to: Nagiisangkada and saiiduck
- And wait for your url to be tagged. Means your in.
PLEASE BE GUIDED ACCORDINGLY.
Oh diba ang dali lang. HAHAHAHA! Gora na. Mababait naman kami at magaganda :)
NOTE: OLD MEMBERS MUST REBLOG THIS. SPREAD THE WORD TO YOUR FOLLOWERS SO THEY CAN CATCH UP THE BIG NEWS. CHOS JOKE LANG HAHAHA! GO REBLOG THIS.
noted by: Saiiduck.
Kagaya ng pagtayo ng isang bahay, hindi titibay ito hangga’t walang gumagawa ng aksyon. Sa buhay natin, hindi titibay ang pagtitiwala kapag puro kasinangalingan ang kapalit ng isang pangako. In other term, yung mga madalas hindi tumtutupad sa iang pangako ii yun ang mga kadalasang FAKE. Yes, FAKE people. Nakakapanghinayang lang na kahit anong gawin mo para mabuo ang isang pagtitiwala, magiging balewala ito dahil ang mismong bumubuo ng isang pagtitiwala ay mga kasinungalingan.
And I believe that Promises are made to be broken. Though merong natutupad sa kanila but those are small things like nangako kang pupunta ka sa Birthday niya, etc. Pero yung pagtitiwala na abot hanggang langit, mahirap ibalik yun kapag tinumbasan mo ng kasinungalingan. Think before you lie!
Aminin man natin o hindi, meron mga blogger na nagfofollow lang bigla at agad-agad ng hindi sinusunod ang basehan nito (kung meron mang basehan). Yung nagfollow kasi gwapo/maganda. Disente/Mayaman. Maganda theme/Astig background. Mas inuuna kasi natin ang dating na panlabas na anyo ng isang blog/blogger. Pagna-click na ang follow, saka lang magbabackread. Tama ba yun? Meron namang iba ng hindi talaga nagbabackread. Kasi they stick into their principles na kung nagfofollow back ka, kapag merong nagfollow saiyo, auto follow back ka na. So ano na? Dahil lang sa nagfofollow back ka hindi ka na magbabackread? Hindi mo man lang kikilanin ang mga finafollow mo? Alam niyo, mas naaappreciate ko pa ang isang blogger na hindi ko finafollow na tapos finallow ako. Hndi ko man alam ang rason pero mas mabuti nalang yun kaysa yung merong kang finallow ngayon tapos wala pang 5 minutes, nagfollow back na agad siya. Nadidismaya ako, kasi klaro naman na hindi nagbackread. Within 5 minutes kaya mo ba basahin ang lahat ng nasa Home ko? NO. Minsan napapaisip ako na “Hala, finallow back niya ako agad-agad. Hindi man lang nagtake time na backread?” Ewan pero yun talaga ang feeling ko kapag merong nagfofollow back agad sakin.
Pero ano nga ba ang kahulugan ng isang Follower? Taga-sunod ba? Siguro. Pero dahil nagsusulat tayo ng mga kanya-kanyang kwento natin dito, kinokonsidera ko na lahat ng follower ko ay isang reader.
Mahalaga sakin ang backread. 488 blogs, lahat yan bago ko finallow ii binackread ko muna. Hindi man lahat pero at least I know a little about them. Kung meron naman nagpapacheckblogs, hindi niyo agad makikita in 5 minutes na fofollow ko kayo. It takes time. Meaning, nagbackread ako saiyo. Lalo na kung interesado ako saiyo.
Pero alam mo ba na lahat tayo dito tamad bumasa ng isang text post? Kahit sabihin nating silent reader ka, there are times pa rin na natatamad kang magbasa ng mga text post ng mga blogs na finfollow mo. It’s a fact. Wag kang magsinungaling kung ang sasabihin mo lang ii never kang tinamad sa pagbabasa.
Well anyway, gusto ko lang naman kasi ipaabot na bago ifollow ang isang blogger, tiyakin mo muna na meron kang background sa kanya kahit slight infos lang. At higit sa lahat, maging reader ka. Alam mo at alam ko na masarap sa feeling kapag pinaparamdam mo sa isang blogger na binabasa mo ang post niya. Oo marami sigurong blog na finafollow ikaw, at hindi lahat nababasa mo. But at least you know yourself na Reader ka. At hindi mo kailangang magsinungaling na reader ka kahit hindi naman. Wag ka na rin gumawa ng basehan sa pagfollow ng blogs kung di lang din naman nasusunod. For whut pa diba? Useless. Ni sarili mong basehan di mo mabasa or mabackread, how much more sa iba?
Kaya ako hand’s down sa lahat ng masipag magbasa at magbackread. Yung effort kasi ii, yon yun. Paramdam mo na reader ka. At hindi lang basta-bastang follower. Hindi mo rin naman kasi matatawag ang sarili mo na follower kung hindi mo nababasa ang mga post ng sinusunod mo. Kung ganun man, finafollow mo siya tapos wala kang pakialam sa mga post niya na nakabaladra sa dash mo? Na parang wala lang? Walang slight interaction? Wow, naging follower ka pa.
Yung totoo, masarap naman kasi talaga magbasa. Meron lang talagang ibang tao na hindi nila ito hilig. Meron ding mga blogger na hindi sa pagbabasa ang habol nila, kasi meron namang art at photography dito na hindi naman kailangan basahin. But somehow, importante ang BACKREAD. Importante ang MAGBASA. Dahil hindi ka lang ordinaryong taga-sunod. Finallow mo siya dahil sa meron kang nakita at nabasa na sa palagay mo ay interesado ka, o di kaya nakakarelate ka. Hindi ka naman kasi makakarelate sa isang bogger kung hindi ka backread sa kanya diba? Simple as that.
Gawin mong makabolohan ang pagiging blogger. Gawin mong makahulugan ang pagiging isang taga-sunod at taga-basa. Dahil kung ano ang ginagawa mo sa ibang blogger, tiyak akong ganun din ang gagawin saiyo ng mga taga-sunod/taga-basa mo.
Takot nga ba umamin o meron pang ibang dahilan? Maraming tao ngayon ang ninanais na manahimik na lang sa isang tabi. Kahit pa sabihin nating sasabog na sila sa kanilang nararamdaman sa isang tao. Pero yun, natatakot naman umamin. Bakit nga ba natatakot? Nakakatakot ba talagang…
New kada for everyone. So why Pranzkada? From the root word PRANZ which means in gay language dito samin is Praning. Pinaikli lang. Add the kada form so it became PRANZKADA. Expected na kapag sasali ka dito. Dapat praning ka. If you know what I mean. Malaking chance ang…
Mommy,
I am sorry if I look like an alien the first month you had me on your womb. You know that I will soon grow more and beautiful. You know that I will soon have those legs to walk with you and arms to hug you. My world was dark and scary but your voice had always comforted me. I loved the sound of your sweet voice. Your laughter had always given me light and hope. I also heard you cry and I’m sorry if I we’re the reason for those tears. I wish I could wipe them with smiles.
I have always been so excited to see you. I was glad that you once had a time to visit the doctor. I was thinking that you wanted to check on my well-being. But mommy, the checked-up you had was so hurting. My little world was slowly destructed. I tried to hold on to you but I was not that strong. I am sorry.
I love you mommy. I wish I had more time with you. I would have been your best friend to whom you can share your happiness and sadness. Saldy, you we’re not strong enough to stand for me.
I’ll always love you, Mommy. I wish you also do.
Sincerely, Your aborted baby.
This touches my heart. THIS! ^
